Tar-Laikafanga

Hungarian folk-tale, slightly adapted.
I hope it is intelligible so I won't give a translation, but I will be happy to answer any questions. Enjoy!

Yalúmesse, yéni yá kuine aran, Tar-Laikafanga, nóreyasse. Ta Tar-Laikafanga merne kene Ambar, sie lende ranien. Vanantes, vanantes, ter ambor, ter oronti, ter láte palari, tá enyáles, koranarion otoque ivílier illo hehtanes nóreya yo nosseya. Nése anyerna: harnes rávasse nelleo, tá keantes i rávenna nén sukien. Fangaya linganes i nenna. Tá mo mapane fangaya antankave. Tar-Laikafanga merne nantuke fangaya mal úve poles.
"Orro! Quiquen nalye, á sene fanganya!"
Mal quiquen né, tunge i fanga antulkave. Tar-Laikafanga arkane, hyamne, lustave. Tá mo quente mí nelle:
"Ké antalyen tai la istalye aranielyasse, senuvan fangalya."
"Únat. Ma ea aranienyasse tai la istan? Istanye n' amminte sar!"
"Mal er álye nute imle: camuvan tai la istalye nórelyasse!" - nanquente Tar-Olko, an se né!
"Mai, antuvanyel quiqua sa nauva!" - Tar-Laikafanga quente.
Yallume Tar-Olko senne Tar-Laikafango fanga. Menne i aran mardenna. Yasse kenne koarya, seldo norne senna ar alassenen quente:
"Ai, melda atarinya, andave rananyel, yéni yá me hehtanel! Manen mára marde nalye!"
"Atarelya? Ma atarelya? Mano yondo nalye? La istanyel!"
Mal vesseya quente mí koa, ananta yondotwa nése...
Tá enyalle Tar-Laikafanga: mauya sen anta Tar-Olkon ya la istas aranieryasse... Andave nainane i aran, la merne anta yondoya, mal runkes Tar-Olkollo. Mal i aryon la runke, quente attayan, mára nauva ké auta.
Sie né. I aryon vanante, vanante, tenn' utúlie i nellenna ari Tar-Olko mapane attayo fanga. Alquaron otso luttaner mí nelle, ar i ravasse losse kolla keante. I aryon leptane i kolla ar merne mene ompa. Tá mine i alquaron virinye anvanima vendenna ar quente:
"Vanya kundu, istan man nalye yo mar ménal. Elye Tar-Laikafango yondo, ar ménalye atarinyanna, an atarelya antane hye elyenen. Ánin anta kollanya, márie lyen karuvan!"
I kundu antane i kolla i venden. Tar-Olko yelde tunge maltava korma lepenteyallo ar antanes aryonen.
"Mauya lyen minna ter andonion yunque. Alye er quere i korma lepselyasse, ar illi andoni latyuvar. Íre tyaruval epe atarinya, kanuvas lye kare hraikárime engwi, mal ava ruke, asyuvan lyen! Apa tindóme nauvan ara sambelya ve pia vilwarinde, tá áni minna, ar ilya nauva mára."
I kundu pananye i korma lepseyanna ar menne Tar-Olko minassenna; quiquie túle andonna, querne i korma, ar i andon latyane. Tá utúlies Tar-Olkonna.
"Aran meletyalda! Órava nin! Sinome nan!"
"Mai, ké nalye, nalye. Mal quétal anverie, la istal, man nanye?"
"Náto, istan, istan, mal elye la lahta atarinya, se aran, elye aran."
Tar-Olko ursane.
"Lastat! Mauya lyen kare engwion nelde, ké la polilye karitat, vehtelya metyuva! Sinome lasse siquilisseo, á kare seo carne táta. Pahtuvan lye sambelyasse, ké lauvas karina noanna, hókiruvar kaselya."
I kundu menne sambeyanna, mal naika né. "Ai, Tar-Olko, ullume karuvanyes!".
Mal íre túle i morna lóme i kundu lastane linde.
"Áni minna, melindonya,
Merin tule, merin asya!"
Tá hententane pia vilwarinde epe inse, ye virinye vanima nessenna. I kundu tanane sen i siquilisse-lasse.
"Ava naina, melindonya, sa askarima ná." I nesse querne formanna, querne hyarmanna, ar i lasse virinye tátanna.
Enta auresse túle Tar-Olko, káne i táta. Íre i kundu antane sen i vinya karne táta, Tar-Olko ruxa né.
"Sinome losse lóte, a kare seo tyelemna kassa noanna!"
I aran oante, ar i vilwarinde-vende karne lómesse kassa i lótello, ya i kundu antane Tar-Olkon arinyasse. Tar-Olko hútane.
"Sisse yulma quanta neno. Á kare seo maltava lango noanna!"
Menne i kundu sambeyanna. Mal íre i vilwarinde-vende túle mí lóme, ar sinte i kanwa, quenta sa úkarima ná. Tá i araniel vistane i kundu kormanna, inse aiwenna, mapane i korma ar víle lintieryanen Tar-Laikafango nórienna. Tar la veryane Tar-Olko roitat; ar yúyo cuine tenna vehteya metta.